Ο πλούτος της Ελληνικής γής

21981973_1853458554684306_415021309_o

Δεν είχα καταλάβει για πιο θέμα ακριβώς, ήθελα να γράψω, αποφάσισα όμως να ξεκινήσω γιατί…. “τρώγοντας έρχεται η όρεξη”.

Πήρα λοιπόν μολύβι και χαρτί και άρχισα να σκέφτομαι όλες εκείνες τις στιγμές όπου γύρω από ένα τραπέζι και μετά από ένα λουκούλλειο γεύμα, ξεκινά μεταξύ μας μια απολαυστική κουβέντα.

Μια κουβέντα, πάντα κοινωνικοπολιτική, που πυροδοτείται από τις εκρήξεις που γίνονται  στο στόμα μας. Εκρήξεις από το καλομαγειρεμένο φαγητό, συνδυαζόμενο πάντα με το εύπεπτο και συνάμα αρωματικό ντόπιο κρασί. Αυτή ακριβώς τη στιγμή νιώθω πόσο τυχεροί είμαστε που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε σ’ αυτή τη χώρα, με τον υπέροχο ήλιο και τα αγνά παραδοσιακά προϊόντα.

Η δυσκολία μου να ξεκινήσω, έγκειται στο γεγονός ότι υπάρχουν τόσα πολλά , μοναδικά στην παραγωγή τους , εγχώρια προϊόντα τα οποία “μοσχοπωλούνται” στις τοπικές αγορές και εξευτελίζονται( από άποψη τιμής του προϊόντος) στις ξένες. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα όπως η φέτα, το ελαιόλαδο , το κρασί,κ.τ.λ.κ.τ.λ.

Δε λέω κι άλλοι λαοί έχουν παραδοσιακές τεχνικές παραγωγής τοπικών προϊόντων , αλλά “μπάστα”. Δεν έχουν τσίπουρο που παραδοσιακά αποστάζεται μόνο από στέμφυλα. Δεν έχουν φέτα , γραβιέρες, κεφαλοτύρια που γίνονται μόνο από αιγοπρόβειο γάλα. Ελαιόλαδα που ανάλογα με την περιοχή παίρνουν άλλο άρωμα ,χρώμα ,γεύση, οξύτητα….και είναι αμέτρητα. Μικρή η χώρα αλλά μεγάλη η δυναμική της στην παραγωγή προϊόντων. Να μην ξεχάσουμε και την πληθώρα των φρούτων και λαχανικών.

Είμαστε πολύ τυχεροί που εμείς και τα παιδιά μας  ζούμε σε αυτή τη χώρα και έχουμε το προνόμιο να απολαμβάνουμε τη μεσογειακή διατροφή, η οποία είναι αναγνωρισμένη διεθνώς. Τρώμε πολύ καλό λάδι από μικρο-παραγωγούς της περιοχής που προσπαθούν να φροντίσουν με αγάπη τις ελιές τους και ίσως να αποφύγουν τα φυτοφάρμακα. Τη ντομάτα και τις πιπεριές από τον κήπο του παππού. Τη ρίγανη και το χαμομήλι που μπορεί να μαζέψαμε μόνοι μας, σε μια εξόρμηση στον Όλυμπο, μια ηλιόλουστη μέρα .Τη σάλτσα ντομάτας που έφτιαξε η γιαγιά από την παραγωγή του κήπου της.

Ήμουν πολύ τυχερή που μεγάλωσα με τον τραχανά που έφτιαχνε η μάνα μου κάθε καλοκαίρι, χρησιμοποιώντας το γάλα από τα πρόβατα της θείας,μια κουρελού κατάχαμα και πολύ γέλιο απ΄το κουσκούς που έπεφτε όταν έτριβαν τον τραχανά στο κόσκινο. Νομίζω ότι από την όλη αυτή την ατμόσφαιρα γινόταν και πιο νόστιμος. Είμαι πολύ τυχερή που τα παιδάκια μου έχουν ακόμη και σήμερα αυτή τη δυνατότητα: Να φάνε πλούσιο και θρεπτικό τραχανά από τα χεράκια της γιαγιάς τους.

Είμαι πολύ τυχερή που μεγάλωσα έτσι γιατί έμαθα “να ξεχωρίζω το….καλό λάδι”. Μπορώ να διαλέξω την καλή ντομάτα και να μην είναι σαν πατάτα που έχει αρχίσει η ζύμωση της σαπίλας. Έτσι έφτιαξα μια μικρή βιβλιοθήκη στην μνήμη μου, γεμάτη με μυρωδιές και αναμνήσεις τις οποίες ελπίζω κάποια στιγμή, να μεταβιβάσω σαν πολύτιμη κληρονομιά κι εγώ με τη σειρά μου στα παιδάκια μου. Και λέω ελπίζω γιατί είναι πολύ μικρά ακόμα και δεν τους αρέσει να δοκιμάζουν καινούριες γεύσεις.

Έμαθα επίσης να σέβομαι και να εκτιμώ τους μικρο-παραγωγούς που με πολύ κόπο προσπαθούν να με βοηθήσουν να κρατήσω μια ποιότητα στο καθημερινό μου τραπέζι. Αλλά και κείνους τους μικρούς θαυματοποιούς της γεύσης (σεφ και μάγειρες/ισσες) που κάνουν θαύματα στις κουζίνες τους μαγειρεύοντας με αγάπη και σεβασμό απέναντι στην ελληνική γη και τους διατροφικούς θησαυρούς της.

Με πολύ αγάπη και νοσταλγία για τα μικράτα μου. Ας γευτούμε ξανά μαζί με έναν φρέσκο και δημιουργικό τρόπο, της ευωδιές της Ελλάδας μας…Και ποιος καλύτερος τρόπος, μιας και μπήκε το φθινόπωρο, από ένα πιάτο αχνιστό τραχανά….φτιαγμένο…όπως παλιά…Με κέφι!

Ξινός τραχανάς

Υλικά

  • 1kg Γάλα πρόβειο
  • 1Kg Αλεύρι από σιμιγδάλι
  • Αλάτι σε ποσότητα της αρεσκείας σας
  • ¼ γιαουρτιού πρόβειου

Εκτέλεση:

Περνάμε το νωπό γάλα από λεπτή σίτα και μετά το φέρνουμε σε σημείο βρασμού. Το αποσύρουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε να κρυώσει. Στη συνέχεια προσθέτουμε το γιαούρτι, το οποίο πρέπει να είναι πρόβειο. Αφού ομογενοποιήσουμε με αργές κινήσεις, το αφήνουμε για 10 -12 ώρες. Το γάλα θα γίνει γιαούρτι και μετά θα αρχίσει η ζύμωση και θα… ξινίσει, θα μετατραπεί δηλαδή σε γιαούρτι. (Κάποιες συνταγές δεν επιβάλλουν τη μετατροπή του γάλακτος σε γιαούρτι , απλά αφήνουν εκτός  ψυγείου το γάλα να ξινίσει). Ακολούθως, προσθέτουμε το αλάτι στο αλεύρι μας και ρίχνουμε το μίγμα μέσα στο φρεσκοφτιαγμένο «γιαούρτι», ανακατεύοντας μέχρι να σχηματιστεί ένα μαλακό και πολύ εύπλαστο ζυμάρι που κολλάει στα χέρια. Αν δεν θέλουμε να κολλάει τόσο πολύ και μας δυσκολεύει μπορούμε να προσθέσουμε κι άλλο αλεύρι.

Χωρίζουμε τη ζύμη σε πολύ μικρά κομμάτια και τα αφήνουμε πάνω σε ένα καθαρό πανί. Σε ένα σημείο που να αερίζεται εύκολα ή να δημιουργείτε κάποιο ρεύμα αέρα. Μόλις ξεραίνονται από τη μία πλευρά τα γυρίζουμε από την άλλη. Όταν  ξεραθούν καλά αρχίζουμε να τα τρίβουμε στο κόσκινο. Αφού τα τρίψουμε, απλώνουμε το τρίμμα έξω σε ένα μεγάλο τραπέζι, πάνω σε καθαρό τραπεζομάντηλο και τα σκεπάζουμε με ένα τούλι, ώστε και να αερίζονται και να ξεραίνονται.

Οι παλιές νοικοκυρές απλώναν τον τριμμένο τραχανά στον ήλιο, αλλά το κάνανε για να ξινίσει και να πάρει ένα κίτρινο , ψημένο από τον ήλιο χρώμα.

Αφού τρίψουμε όλα τα ξεραμένα κομματάκια και τα απλώσουμε στη βεράντα μας, περιμένουμε να στεγνώσει τελείως. Μπορούμε να τον έχουμε απλωμένο και 10 ημέρες και κάθε τόσο, μέσα στη διάρκεια της μέρας, να τον ανακατεύουμε για να ξεραθεί ομοιόμορφα και να μην μουχλιάσει. Το βράδυ αν δεν θέλουμε να τον αφήσουμε έξω τον τυλίγουμε με το τραπεζομάντηλο και τον σκεπάζουμε.

Ο τραχανάς μπορεί να είναι ένα θρεπτικό και ζεστό πιάτο για τις κρύες μέρες του Χειμώνα αλλά η παρασκευή του μπορεί να γίνει μέχρι τέλος Ιουλίου για δύο λόγους: Πρώτων, γιατί το γάλα είναι καλύτερο μέχρι εκείνη την εποχή ,αφού μετά τα προβατάκια μπαίνουν σε διαδικασία αναπαραγωγής, και ο δεύτερων το καλοκαίρι δεν έχει μεγάλη υγρασία, με αποτέλεσμα να ξεραίνεται ευκολότερα ο τραχανάς.

Και μιας και δε μπορούμε να τον παρασκευάσουμε…

Συνταγή για τραχανόσουπα
Η “Εύκολη”:
Προσθέτουμε ένα φλιτζάνι του τσαγιού νερό και δύο κουταλιές κοφτές της σούπας τραχανά. Φέρνουμε σε σημείο βρασμού, ανακατεύοντας συχνά για να μην κολλήσει. Στο τελείωμα, προσθέτουμε και λίγο ελαιόλαδο.
Με τσαχπινιά. “Άλλα Βλάχα”:
Ακολουθούμε την παραπάνω συνταγή και στο τέλος ρίχνουμε 100ml γάλα. Αποσύρουμε από τη φωτιά και τρίβουμε 100gr φέτα από πάνω.
( Αφιερωμένη στη Βλάχα μανούλα μου.!!!)
 

Advertisements

2 thoughts on “Ο πλούτος της Ελληνικής γής

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s